ถ้าพูดถึงแมงกระพรุนก็คงจะนึกถึงแมงกระพรุนทะเลใช่มั้ยล่ะ และถ้าเกิดไปสัมผัสถูกมันก็จะรู้สึกแสบๆคันๆ ถ้าเกิดไปโดนแมงกระพรุนไฟเข้าละก็เป็นแผลพุพองเหมือนโดนไฟลวกเลยทีเดียวละ แต่แมงกระพรุนที่นายเนสจะไปตามหาในครั้งนี้ไม่ได้อยู่ที่ทะเล แต่อยู่ในน้ำจืดที่ลำน้ำเข็ก แก่งบางระจัน จ.เพชรบูรณ์นี่เอง สงสัยใช่มั้ยว่าแมงกระพรุนอะไรจะมาอยู่ในน้ำจืด ที่มาอยู่ในน้ำจืดได้ สันนิษฐานว่าเมื่อ 200 ล้านปีก่อนมีการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลก บริเวณที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันเคยเป็นทะเลมาก่อน เมื่อแผ่นดินถูกยกตัว บริเวณที่เป็นภาคอีสานรวมทั้งเพชรบูรณ์และพิษณุโลกก็ถูกดันตัวขึ้นมาจากทะเล แมงกระพรุนเลยติดขึ้นมากับแผ่นดินที่มีน้ำทะเลขังอยู่ด้วย เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าน้ำที่ขังอยู่บริเวณนั้นก็แปรสภาพเป็นน้ำจืดเนื่องจากฝนตก แมงกระพรุนจึงต้องปรับตัวเพื่อความอยู่รอด นอกจากนี้ขนาดของตัวก็จะเล็กกว่าแมงกระพรุนทะเลด้วยเป็นเพราะอยู่ในพื้นที่จำกัดและกินอาหารได้น้อยลงจึงมีการวิวัฒนาการเพื่อให้ตัวเองอยู่รอดและสืบเผ่าพันธุ์ได้นั่นเอง

แมงกระพรุนน้ำจืดไม่ได้มีอยู่แค่ที่ประเทศไทยประเทศเดียว แต่มีอยู่ทั่วโลกหลากหลายสายพันธุ์กันไป สำหรับประเทสไทยถูกค้นพบครังแรกเมื่อปี 2524 ที่บริเวณลุ่มน้ำโขงก่อน จากนั้นเมื่อปี 2545 จึงค้นพบที่จ.เพชรบูรณ์ สายพันธุ์ที่ปรากฏอยู่ที่ประเทศไทยมีอยู่ 2 สายพันธุ์ คือ พันธุ์สายน้ำนิ่ง พบที่แถบลุ่มน้ำโขงที่ จ.เลย หนองคาย สกลนคร มุกดาหาร และอุบลราชธานี และพันธุ์สายน้ำไหล ที่ลำน้ำเข็ก จ.เพชรบูรณ์

สำหรับการการกินของเจ้าแมงกระพรุนน้ำจืดนั้น ไม่ได้ยุ่งยากอะไรแค่กินแพลงตอนหรือสัตว์น้ำที่ตัวเล็กว่าเป็นอาหาร หนวดของมันสามารถจับเหยื่อได้เพราะมีเข็มพิษ อีกทั้งยังเอาไว้ป้องกันตัวเองการสัตว์น้ำที่ใหญ่กว่าได้ด้วย แต่ถ้าเราไปโดนมันก็จะไม่ได้รับพิษของมัน สรุปก็คือ อันตรายสำหรับสัตว์น้ำด้วยกัน แต่ไม่อันตรายกับคนนั่นเอง การสืบพันธุ์ของมันแบ่งออกเป็นสองอย่าง คือการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ และแบบไม่อาศัยเพศ โดยการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศนั้นเมื่อไข่ได้รับการปฏิสนธิกลายเป็นตัวอ่อนแล้ว ก็จะพัฒนากลายไปเป็นระยะโปลิปหรือระยะที่สามารถแตกหน่อได้ เมื่อสภาพแวดล้อมและอุณหภูมิเหมาะสมก็จะพัฒนาตัวเองกลายเป็นตัวเต็มวัย แต่ถ้าเป็นการสืบพันธุ์แบบไม่อาสัยเพศ ในช่วงที่เป็นระยะโปลิปจะมีการแตกหน่อตัวเองออกมาคล้ายกับตัวหนอนอยู่ใต้น้ำ จากนั้นจึงค่อยเจริญไปเป็นโปลิปอีกครั้ง ซึ่งแมงกระพรุนน้ำจืดมักจะสืบพันธุ์ไม่อาศัยเพศมากกว่าเพราะจะเป็นการแพร่พันธุ์ได้มากกว่านั่นเอง

การมีอยู่ของเจ้าแมงกระพรุนน้ำจืดนี้สามารถเป็นตัวบอกดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของสภาพแวดล้อม ป่าไม้ ลำธาร ระบบนิเวศโดยรอบ เพราะแมงกระพรุนน้ำจืดจะต้องอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สะอาด สัตว์บางชนิดที่อาศัยอยู่ในลำน้ำแห่งนี้ก็สามารถวัดความสะอาดของแหล่งน้ำนี้ได้เช่นกัน เช่น ถ้าหากมีปลาจาด ปลาพลวง ปลาหมู อาศัยอยู่แมงกระพรุนน้ำจืดก็สามารถอยู่ได้เช่นกัน ไม่น่าเชื่อเลยว่าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆน่ามหัศจรรย์อย่างแมงกระพรุนน้ำจืด ก็มีความสำคัญต่อระบบนิเวศ สภาพความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ และความบริสุทธิ์ของธรรมชาติได้ด้วย