เนยแข็ง หรือที่เรารู้จักกันในชื่อของ cheese นั้น มีต้นกำเนิดในแถบตะวันออกกลาง เมื่อ 4,000 ปีมาแล้ว จากนั้นก็มีการพัฒนากรรมวิธีการผลิตเรื่อยมาจนเป็นเนยแข็งนานาชนิดให้เราได้รับประทานกันในปัจจุบัน

เมื่อเนยแข็ง ได้รับความนิยมมากขึ้น ส่งผลให้มีการผลิตเนยแข็งเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ในปริมาณที่มากขึ้นตามไปด้วย จากข้อมูลทางสถิติพบว่าผลผลิตในแต่ละปี ของเนยแข็งทั่วทั้งโลก มีมากกว่าเมล็ดกาแฟ ใบชา และใบยาสูบเสียอีก และในปี พ.ศ. 2547 พบว่ามีการผลิตเนยแข็งทั่วโลกถึงกว่า 18 ล้านตัน และมีแนวโน้มว่าการบริโภคเนยแข็งจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แม้ประเทศไทยจะมีศักยภาพในการผลิตสิ่งทออย่างครบวงจร มีมาตรฐานแรงงานเป็นที่ยอมรับ และมีเสถียรภาพทางการเมืองที่ดีกว่าประเทศคู่แข่งอื่นๆ ก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เราได้เรียนรู้หลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมสิ่งทอก็คือ อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มของไทยยังขาดการเชื่อมโยงของธุรกิจระหว่างกัน ภายในประเทศ ขาดการจัดการธุรกิจขนาดย่อมและธุรกิจขนาดกลาง อย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดจนขาดการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์สิ่งทอเพื่อแข่งขันในตลาดโลก

โดยเฉพาะในป่าดิบเขาและป่าดิบชื้นของประเทศไทย และทั่วโลกพบไม้สกุลกฤษณา ถึง 25 ชนิด แต่ประเทศไทยพบเพียง5ชนิดเท่านั้น

เป็นเวลาเกือบ 60 ปีมาแล้ว ที่ประเทศต่างๆทั่วโลกรวมทั้งไทย ต่างพยายามหาสาเหตุของการเกิดสารกฤษณาภายในเนื้อไม้

แต่ก็ยังไม่มีคำตอบจากหน่วยงานไหนที่สามารถบอกได้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และเกิดขึ้นเพราะอะไร มีปัจจัยอะไรในการเกิด
ดร.อุทัยวรรณ แสงวณิช จากคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งท่านเป็นอดีตนักเรียนทุนมูลนิธิอานันทมหิดล จึงได้พยายามค้นคว้าวิจัยต้นกฤษณารวมทั้งสารกฤษณา

โดยริเริ่มโครงการ โครงการศึกษาการปลูกสร้างสวนป่าไม้กฤษณาและการเปรียบเทียบผลของการชักนำให้เกิดสารกฤษณาโดยวิธีการต่างๆของเกษตรกรขึ้น ซึ่งงานวิจัยชิ้นนี้ไม่ใช่ชิ้นแรกที่มีงานวิจัยเกี่ยวกับไม้ชนิดนี้ในประเทศไทย แต่งานวิจัยของดรซ.อุทัยวรรณ เป็นส่วนเล็กๆที่อาจจะคลี่คลายความเป็นปริศนาของต้นกฤษณาที่หลายคนอยากรู้เกี่ยวกับไม้ชนิดนี้