เรือหางแมงป่อง เป็นเรือ ที่นิยมใช้สัญจร ไปตามแม่สายน้ำ ในอดีต เพราะลักษณะพิเศษ เป็นเรือประทุนมีท้ายยกงอนสูง ท้องเรือขุด ทนแรงกระแทกกับโขดหินได้ดีกว่าเรือต่อชนิดอื่นๆ ชาวเวียงเหนือจึงเลือกใช้เป็นพาหนะขึ้นล่องติดต่อกับกรุงเทพฯ ก่อนที่จะมีรถไฟ และค่อยๆเลือนหายไปตามกาลเวลา ปัจจุบันเรือหางแมงป่อง กลายเป็นเรือโบราณ ที่หาชมและสัมผัสได้ยาก แต่ที่บ้านเรือหางแมงป่อง ได้เปิดให้คนรุ่นใหม่ ได้ย้อนอดีตด้วยการล่องเรือโบราณ และเรียนรู้ประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ และพร้อมวิถีชีวิตสองฝั่งแม่น้ำปิง

“ โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา ” เป็นความพยายามในการสืบทอดและพัฒนาความรู้ ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีอยู่ให้ดำรงสืบต่อไป โดยการรวบรวม ผู้รู้ และการจัดหลักสูตรในการเรียนการสอน ภูมิปัญญาพื้นบ้านแขนงต่างๆ เช่น ภาษาล้านนา   งานปั้น งานสาน ฟ้อนพื้นบ้าน ภูมิปัญญาการอนุรักษ์ป่า   ฯลฯ ถ่ายทอด ให้แก่ กลุ่มเยาวชนผู้มุ่งมั่นจะสืบสานวัฒนธรรมล้านนา ให้ได้เรียนรู้ และร่วมสานต่อ ศิลปะวัฒนธรรมล้านนา ให้อยู่คู่กับชุมชนบ้านเกิดดำรงสืบต่อไป

เครื่องปั้นดินเผา ดอยดินแดง เป็นเครื่องปั้นที่มีจุดเด่นอยู่ที่ การนำเอาดิน ที่เป็นวัสดุในท้องถิ่น มาสร้างสรรค์ในรูปแบบศิลปะ ของสมรักษ์ ปันติบุญ ที่เน้นความกลมกลืนกับธรรมชาติ ทั้งด้านสีสันและรูปทรง ประกอบกับทักษะด้านศิลปะในฐานะศิลปินล้าน จึงทำให้เครื่องปั้นดินเผา ดอยดินแดง มีรูปแบบ ในการสร้างสรรค์งานปั้นดินเผา ของไทยให้น่าสนใจอยู่เสมอ

ชายผู้รักในงานศิลปะอย่าง " ชรวย ณ สุนทร" เจ้าของบ้าน 100 อัน 1,000 อย่าง ได้ถอดใจฝากไว้ในงานแกะสลักไม้อันประณีตวิจิตร จากฝีมือศิลปินชั้นครู ที่เก็บสะสมงานศิลปะต่างๆมาร่วม 30 ปี ได้นำมาจัดแสดงเป็นงานศิลปะ ที่สอดแทรกหลักธรรมและปรัชญาแห่งงานศิลป์ ไว้ให้คนเข้ามาชมและซึมซับ ถึงคุณค่าและความงาม ของงานแต่ละชิ้น ซึ่งเขาหวังเพียงว่า ผลงานเหล่านี้ จะเป็นมรดกล้ำค่าให้ลูกหลานช่วยกันอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมล้านนาให้ดำรงสืบต่อไป

ปักด้วยมือ เป็นภูมิปัญญาของคนในหมู่บ้านสันกอง จ.เชียงราย ที่สืบทอดงานฝีมือ มาเป็นเวลานานนับหลายสิบปี เป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือประณีตใช้ความอดทน ลายปักทำให้ผืนผ้า มีเอกลักษณ์ และได้ออกแบบลวดลายและสีของผ้าปัก เช่น ผ้าปักเผ่าอาข่า ที่ปักตามลวดลายดั้งเดิม รวมไปถึง ลายเผ่าเย้า ลายเผ่ามูเซอ ทั้งยังเน้นการสืบสานงานปักของท้องถิ่น โดยส่งเสริมให้เยาวชนบ้านสันกอง ได้ฝึกและเรียนรู้งานผ้าปัก ในรูปแบบร่วมสมัย หากยังคงรักษาภูมิปัญญาแต่ดั้งเดิมเอาไว้

ในเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ไทย อย่างวันสงกรานต์ นอกจากการทำบุญและการรดน้ำดำหัวกันแล้ว ปัจจุบัน การทำ “ ข้าวแช่” ยังมีให้เห็น ทั้งยังคงรักษารูปแบบดั้งเดิมเอาไว้ เพื่อให้คนรุ่นใหม่ ไม่หลงลืม ถึงวัฒนธรรมการกินของไทยที่ ที่บรรพบุรุษได้สร้างสรรค์จากจินตนาการทิ้งไว้ให้กับคนรุ่นต่อๆมา นับว่าเป็นความภาคภูมิใจที่คนรุ่นหลังควรรักษาไว้