อัจฉรา ทองรอด....เรื่อง

จากคัมภีร์มหาวงศ์ ของลังกา ระบุเอาไว้ว่า พระเจ้าอโศกมหาราช แห่งอินเดีย ส่งพระสมณะออกเผยแผ่พระศาสนา มีเส้นทางหนึ่งออกเดินทางมายังสุวรรณภูมิ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นบริเวณหนึ่งในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้
อินเดีย ติดต่อกับเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สุวรรณภูมิ โดยทางการเดินเรือเป็นสำคัญ และจุดหนึ่งที่เชื่อกันว่าพ่อค้าวาณิชย์อินเดียออกเดินทางมายังสุวรรณภูมิ คือเมืองท่าชาวฝั่งทะเล ฝั่งอ่าวเบงกอล ทางตอนใต้ของอินเดีย
ทั้งสองเรื่องนี้ มีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่ อย่างไร คำถามนี้ เป็นเหตุให้เราตามหาร่องรอยศาสนาพุทธในอินเดียใต้
ที่เมืองกัญจีปุรัม เราพบหลักฐานหลายชิ้นที่แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของพุทธศาสนาในดินแดนอินเดียตอนใต้ ต่างไปจากที่เคยรู้กันก็คือ ทางใต้ของอินเดีย เป็นแหล่งของศาสนาฮินดูที่ยังบริสุทธิ์ ปราศจากอิทธิพลของศาสนาอิสลามจากยุคสมัยราชวงศ์โมกุล เข้าครอบครองอินเดียทางตอนเหนือ แล้วมีอะไรบ้างหรือไม่ที่บ่งบอกว่า ศาสนาพุทธแผ่ขยายมาถึงอินเดียตอนใต้ และนี่อาจเป็นเส้นทางที่ศาสนาพุทธเดินทางจากอินเดียสู่สุวรรณภูมิก็เป็นได้
ที่หมู่บ้านโกลาปปักกัม ( Kolappakkam ) ชานเมืองกัญจีปุรัม [Kanchipuram] ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงยุคหนึ่งของราชวงศ์ปัลลาวะ พบหลักฐานที่บ่งบอกว่ามีการเดินทางมาถึงจากผู้คนจากสุวรรณภูมิมาถึงเอเซียใต้ นั่นคือ นักโบราณคดีอินเดียพบพระพุทธรูปทำจากหิน ที่เชื่อว่าเป็นศิลปะจากเอเซียตะวันออกเฉียงใต้