ปราสาทเมืองต่ำ

วันนี้ดุษจะพาไปขับรถเที่ยวตามเส้นทางปราสาทหินกันจ้ะ ..เอ้า..ใครจะไปขึ้นมาเร็ว รถจะออกแล้วววววว. อ้อ..ลืมบอกไปว่า งานที่เราไปถ่ายทำนี้เป็นตอนหนึ่งของรายการ “ ตามรอย อสท. “ อุ๊ยลืมอีกแร่ะว่า รายการนี้ออกอากาศทางยูบีซี 9 ทุกวันเสาร์เวลา 16.00 น. เด้อ....
(ขอโปรโมทรายการซะหน่อย)

โปรแกรมถ่ายทำของเรา เป็นแบบ on the road มากๆ..หรือไม่ก็คงเป็นทัวร์นกขมิ้นน่ะ ..เราไล่ถ่ายทำปราสาทหินกันตั้งแต่ นครราชสีมา- บุรีรัมย์- สุรินทร์ - ศรีสะเกษ (เพราะคอนเซ็ปต์ของวารสาร อสท. ฉบับเดือนสิงหาคมนี้ เป็นการขับรถเที่ยวตามเส้นทางสายต่างๆ ) ทีมกองถ่ายออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่ของวันที่ 22 มิ.ย. โดยเรานัดพิธีกร(คนของ ททท.) มาที่บริษัทเพื่อเดินทางไปด้วยกัน และนัดเจอกับนักเขียนของ อสท. ไว้ที่ อ. พิมาย ...

แต่ระหว่างทางก่อนจะถึงพิมายเราก็แวะถ่ายปราสาทหินที่อื่นไปเรื่อยๆ (ประมาณว่า ถ่ายไว้ใช่ว่าใส่กล้องแบกหาม.. <=== เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย ) เช่น ปราสาทโนนกู่ ปราสาทบ้านแขก ปราสาทพนมวัน ..แหมแล้วก็ช่างประจวบเหมาะบุญพาวาสนาส่งยังไงไม่รู้ที่ปราสาทพนมวันเราได้เจอนักวิชาการจากสำนักศิลปากรที่ 12 เค้ามาดูปราสาทกันด้วยล่ะ ..( คือ เราส่งเรื่องขอถ่ายทำปราสาทพนมวันไปยังหน่วยงานนี้แร่ะ) แถมหัวหน้าสำนักฯ มาเองด้วยสิ พอได้พูดคุยกันเราก็เลยถือโอกาสแนะนำไปเลยว่า ...หน่วยงานน่าจะทำข้อมูลให้นักท่องเที่ยวได้ศึกษาด้วยเพราะลำพังการมาเดินดูเฉยๆเนี่ยมันไม่ได้ความรู้เท่าที่ควร ....แล้วก็ควรโปรโมทสถานที่ให้คนทั่วไปรู้จักมากกว่านี้ด้วยจะดีไม่ใช่หน่อยเลย เพราะแต่ละปราสาทที่เราไปน่ะ แทบจะไม่มีคนเล้ยยยย...บางที่ถึงกับไม่มีคนเสียด้วยซ้ำ ....เหมือนเดินอยู่ในปราสาทร้างเลยล่ะ (ทริปครั้งนี้นักเขียนเค้าอยากเน้นไปที่กลุ่มปราสาทเล็กๆ ที่คนยังไม่ค่อยรู้จัก ) ส่วนพวกปราสาทหินใหญ่ๆ เช่น พิมาย พนมรุ้ง ศรีขรภูมิ เมืองต่ำ พวกนี้น่ะ...มีชื่อเสียงกันหมดแร่ะยังไงคนก็มาเที่ยวกัน

พี่ต้อม(ช่างภาพ) เดินลุยดงหญ้า หามุมกล้องสวยๆ
หมู พิธีกรจำเป็นของเรา กำลังจัดการกับหญ้าเจ้าชู้	แต่ละคนกำลังสาละวนอยู่กับการเก็บหญ้าเจ้าชู้
โฉมหน้าหญ้าเจ้าชู้ จอมวายร้าย กับแมลงตัวน้อย

แหม ! มีปราสาทอยู่ที่หนึ่ง ขอยกเอามาเล่าให้ ขำๆ กันหน่อยเถอะ ปราสาทนี้มีชื่อว่า ปราสาทหนองหงส์ พอเราไปถึงที่นั่น ทุกคนร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า โอ้โฮ....เนี่ยอ่ะนะที่อุตส่าห์ขับรถมาเป็นร้อยกิโล...(แต่ก็ต้องมาเพราะเป็นปราสาที่อยู่ในโปรแกรมการถ่ายทำ) หนองหงส์ก็เป็นปราสาทเล็กๆ ถึงเล็กมากๆ บริเวณโดยรอบมีหญ้าขึ้นรกเต็มไปหมดเลย โดยเฉพาะหญ้าเจ้าชู้ ที่ขึ้นทุกตารางนิ้วก็ว่าได้ พวกเราเดินลงไปสำรวจสถานที่กันได้สักพักก็ต้องกลับมาที่รถ แล้วปล่อยให้ช่างภาพกับพิธีกรลุยถ่ายงานกันต่อ ส่วนพวกเราที่เหลือ มานั่งเก็บหญ้าเจ้าชู้ออกจากกางเกงละรองเท้ากันเป็นนานสองนาน ...ก็เลยพูดกันเล่นๆว่า ที่นี่น่ะใช้เวลาถ่ายทำกันไม่นานหรอกแต่ใช้เวลาเอาหญ้าออกจากกางเกงนี่สิยิ่งกว่า แหม..ใครนะช่างคิดชื่อให้หญ้าชนิดหนี้...พิษสงสมชื่อจริงๆ ....

ภาพบางภาพ ก็ต้องใช้ความหวาดเสียวเข้าแลก ดูสิพี่ต้อมปีนกำแพงขึ้นไปยืนซะสูงเชียว
เบื้องหลังของแผ่นหลังทีมงาน ..5555

อีกเรื่องที่(แอบ)ฮา กันเป็นการส่วนตัว คือพิธีกรที่ไปกับเราเนี่ย เค้าเป็นคนพูดเก่ง แล้วก็มีความรอบรู้มากในเรื่องทางโบราณคดีใช่ม๊า เวลาที่ให้เค้าเล่าถึงพวกประวัติของแต่ละปราสาท หรือ เล่ารายละเอียดเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเนี่ย แหมพี่แกพูดได้คล่องเชียว ..แต่ขอโทษครับมีอยู่ซีนหนึ่งที่ พี่แกต้องพูดอยู่หลายเทคมากกกกกก....เพราะซีนนั้นเป็นซีนที่ไม่มีบทวิชาการครับ แต่เป็นบทที่มีแอ็คติ้งแบบหลุดๆ ซึ่งให้แกพูดถึงนางอัปสรน่ะ ..พี่แกพูดไป ก็ขำไป (ประมาณว่า พี่แกเขินตัวเองอะไรประมาณนั้น) พวกเราถ่ายไปก็ขำไปเช่นกัน .(.ลองนึกภาพเบื้องหลังกองถ่ายที่รายการต่างๆเค้าชอบเอามาเปิดให้เราดูเวลาที่ดาราเค้าพูดหลุดบทน่ะ ...แบบนั้นเล้ยยยยย ....)

ปราสาทบางแห่งก็อยู่กลางทุ่งเลย

อ่อ...ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ ประสบด้วยตัวเอง ก็คืออาการสับสนจำวัน จำสถานที่ผิดๆ ถูกๆ ของดุษเอง เรื่องของเรื่องมันเป็นแบบนี้ คือ เราถ่ายงานกันจังหวัดหนึ่งแต่พอถึงเวลาเย็นเราก็จะตีรถเพื่อไปนอนยังอีกจังหวัดหนึ่งที่เรามีแผนถ่ายทำในวันถัดไปไง แล้วด้วยที่เราไปกันหลายที่หลายจังหวัด ยัยดุษก็เลยเกิดอาการเบลอๆ จำจังหวัดผิดครับ ยิ่งวันไหนที่วิ่งถ่ายกันข้ามจังหวัดนะ เช่น ตอนเช้าถ่ายอยู่ที่สุรินทร์ พอตอนบ่ายตีรถไปถ่ายศรีสะเกษต่อ แหม...ข้าพเจ้าปล่อยไก่ออกมาตัวเบิ่มเลยล่ะ เพราะ..คุณดุษฏีร้องถามคนอื่นๆว่า นี่เราอยู่ส่วนไหนของสุรินทร์อยู่เนี่ย พี่เค้าก็หัวเราะแล้วก็บอกว่า นี่เราอยู่ศรีสะเกษแล้วนะไอ้น้อง...แป่วววววววว .... ไก่หลุดออกมาทั้งเล้าเลย ยังครับเท่านั้นยังไม่พอ ความเบลอไม่เคยปราณียัยดุษ .. นั่งเขียนโปสการ์ดอยู่ที่ศรีสะเกษในวันที่ 25 แต่ข้าพเจ้าเขียนลงวันที่ในโปสการ์ดว่า อยู่บุรีรัมย์วันที่ 24 (อาการนักนะเนี่ยยย ...ผิดทั้งสถานที่และวันเวลา ) แล้วพึ่งมานึกได้ว่าตัวเองเขียนผิดไป ก็ตอนที่นั่งรถกลับมากรุงเทพฯ แล้ว.......เวงกำ /( - -“)\

พี่ภาคภูมิ นักเขียนหนุ่มมาดเท่ห์ ของ อสท.