ขึ้นหัวข้อแบบนี้อย่าพึ่งสงสัยกันนะจ้ะว่า เอ๊ะ ! นี่มันพึ่งเดือนกุมภาพันธ์เองนะ แล้วทำไมยัยดุษมาชวนเล่นสาดน้ำสงกรานต์กันล่ะเนี่ย อย่าพึ่งเข้าใจผิดไปว่า ดุษ เลอะเลือนจำวันจำเดือนผิดล่ะ คือว่า ที่ขึ้นหัวข้อไว้แบบนี้เพราะเรื่องที่จะเอามาเล่าคราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับประเพณีสงกรานต์จ้ะ

เล่าความเป็นมาเป็นไปก่อนดีกว่าว่า สงกรานต์ที่เราเซ็ทถ่ายกันงาานนี้ เป็นงานโปรเจ็ค (ซึ่งไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์) ที่บริษัททำให้กับการบินไทย ซึ่งเป็นเรื่องของ “ สงกรานต์ Festival “ ของไทย ..จุดประสงค์ก็เพื่อนำไปฉายบนเครื่องบินให้ผู้โดยสารชาวต่างชาติดูกันนั่นล่ะ ...(เป็นการเชิญชวนให้คนต่างชาติมาเที่ยวบ้านเราไง)

งานครั้งนี้ก็ต้องเน้นให้เห็นถึงเอกลักษณ์ความเป็นไทยของเรา ทีมงานก็วางแผนกันว่าสถานที่ถ่ายทำกันนั้นควรใช้บ้านทรงไทย และนักแสดงก็ควรแต่งกายแบบไทยๆ ด้วย ก็เลยเป็นสาเหตุให้เรายกกองถ่ายกันไปถึง โน้นนนน..หมู่บ้านควายไทย จ.สุพรรณบุรี แน่ะ....(ใครเคยไปเที่ยวที่นี่บ้างแล้วเอ่ย ยกมือขึ้น ? )

รายละเอียดของเรื่องที่ถ่ายทำ ก็เป็นเรื่องของ การสรงน้ำพระ การรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ การละเล่นพื้นบ้านของเด็กๆ และการเล่นสาดน้ำของหนุ่มสาว ....

ในวันนั้นเริ่มต้นทำงานก็มีเรื่องให้ขำซะแล้ว เรื่องมีอยู่ว่า พอไปถึง บ้านควายไทย เราก็ติดต่อเจ้าหน้าที่ให้พาเราไปยังบ้านเรือนไทย(ที่เราทำเรื่องมาขอถ่ายทำไว้) เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็พาเราเข้าไป หยุด ณ บ้านไทยหลังหนึ่ง ( บริเวณนั้นมีบ้าน 3 หลังใกล้ๆ กัน) แล้วก็บอกเราว่า หลังนี้ล่ะที่เค้าจัดเตรียมไว้ให้ .. พอเราขนของลงจากรถเสร็จเรียบร้อยก็ไปสำรวจสถานที่กันเพื่อเตรียมตัวถ่ายงาน แต่..เอ๊ะ...พอขึ้นไปบนบ้าน ก็งงๆ ว่า ทำไมบ้านมันฝุ่นเยอะนัก(วะ)ไม่เหมือนว่าเตรียมพร้อมใช้งานเลย ... อ๊ะ ไม่เป็นไร..ทำความสะอาดกันเองก็ได้ ว่าแล้วพวกเราก็หยิบไม้กวาด ไม้ถูพื้นมาจัดแจงทำความสะอาดบ้านกัน ทำไปได้สักพัก(ก็จนสะอาดน่ะล่ะ) ก็มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นมา แล้วก็ถามเราว่า เราเป็นทีมงานจากพาโนฯ รึเปล่า คุยไปคุยมาได้ความว่า บ้านที่เตรียมไว้ให้เราน่ะเป็นอีกหลังหนึ่งใกล้ๆกัน (ซึ่งเราก็เห็นอยู่นะว่า มีคนกำลังทำความสะอาดอยู่) แป่ววววววว.....ว่าแล้วเชียว....

พี่พงศ์และพี่ต้อม (ช่างภาพ) ก็ขึ้นไปดูสถานที่เพื่อเตรียมถ่ายงาน ส่วนพวกเราก็แต่งเนื้อแต่งตัวกันเตรียมเข้าฉาก (หุๆ ลืมบอกไปว่า งานนี้อาศัยคนกันเองอีกแล้ว)

ภาพนี้ให้ชื่อว่าเบื้องหลังครับท่าน เพราะถ่ายมาเห็นแค่หลังจริงๆ ตอนนี้ทุกคนกำลังดูภาพจากจอมอนิเตอร์กันอยู่ ....	ภาพนี้เรียกว่า เบื้องหน้าของเบื้องหลัง (เอ๊ะ งงกันมั๊ยเนี่ย) ยิ้มแย้ม รื่นเริงกันไป เป็นธรรมดาของพวกเราที่ สดใสสดชื่นกันตลอดเวลา
น้องไก๋ กำลังอธิบายเรื่องย่อให้คุณยายเข้าใจว่า พี่ต้อมจะถ่ายภาพอะไรบ้าง

ฉากที่ถ่ายกันเองน่ะ ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรหรอก ผิดคิวก็ก็บอกกันไม่ซีเรียสอะไร ฉากที่ยุ่งหน่อยก็คงเป็นฉากที่มีเด็กๆ เล่นด้วยนี่แหล่ะ ก็แหม...ลองนึกภาพจับปูใส่กระด้งสิว่ามันจะวุ่นวายขนาดไหน

ถ่ายซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายๆ รอบน่ะมันเรื่องธรรมดาของเราใช่มั๊ยล่ะ เพราะ ก็รู้กันว่า ต้องมีอินเซิร์ทตรงนั้น ตรงนี้ หรือถ่ายซ่อมบางฉาก แต่กับเด็กๆ นี่สิ เค้าไม่เข้าใจหรอกว่า เอ๊ะทำไมถ่ายแล้วถ่ายอีก ให้เค้าทำท่าแบบเดิมอยู่นั่นล่ะ...ฉากแรกๆก็สนุก แต่พอหลายๆ ครั้งเข้า เด็กๆ ก็เลยออกอาการงอแงมั่ง ทำท่าเบื่อมั่งล่ะ หรือบางทีก็ไม่ยอมเล่นเอาซะดื้อๆ เลย หรือบางทีเด็กๆ ที่นั่งรอเข้าฉากก็ซนซะ ก็ตามประสาเด็กนั่นล่ะ อยากรู้อยากเห็น อยากเล่นตลอดเวลา ...เฮ้ยยยย พวกเราก็ต้องมีลูกล้อลูกหลอกกันให้วุ่นไปหมด ..555 วิธีง่ายๆ ของเราคือ ใช้ขนมเข้าช่วยครับท่าน ก็แหม...เด็กกับขนมน่ะเป็นของคู่กัน ...เอะอะอะไรก็ส่งขนมให้กินแล้วก็พูดหว่านล้อมแกมหลอกล้อต่างๆนานา .....หรือบางทีก็สวมวิญญาณนางสาวไทยซะหน่อย (ทำเป็น) รักเด็กเอาดื้อๆ ซะงั้น 555 ..

หน่วยหลอกเด็ก ? ไม่รู้ว่าที่เด็กๆ เชื่อฟังน่ะ น้องหนูเค้ากลัวหรือชอบเล่นด้วยกันแน่ !! ..โธ่..ต้องบอกว่าหลอกได้แม้กระทั่งเด็กตัวน้อยๆ ...)	หน่วยรักเด็ก ? .. อันนี้เหตุผลเดียวกับ หน่วยหลอกเด็กจ้ะ แต่ขอย้ำนิดหนึ่งว่า เด็กอายุ 15 ปีขึ้นไปนั้นหลอกยากนะ ..5555
พี่ต้อมถ่ายภาพ ...ภาพนี้อยากให้สั่งเกตหนุ่มเสื้อเหลืองกันหน่อย ..คนนั้นนักแสดงนะจ้ะ ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็แหม ช่วยๆกัน หน้าที่ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ..ก็แค่เป็นนักแสดง หน่วยหลอกเด็ก เด็กขนของ ...555	พี่พงศ์ กำกับภาพ ...คนนี้ก็นั่งต้องตากแดดเหมือนกัน น่าสงสาร....
เด็กๆ กำลังเล่นลีลีข้าวสาร ....น่ารักน่าเอ็นดูกันทุกคนเลยใช่มั๊ยล่ะ แต่ฉากนี้ต้องใช้ความอดทนสูงเลยเชียวเพราะแดดมันร้อนนนนน...

ฉากที่ลุ้นอีกฉากหนึ่งคือ การปล่อยปลา .... ที่ว่าลุ้นเพราะว่า จำนวนปลาที่เราเตรียมไปน่ะ มันมีจำกัดไง ก่อนถ่ายเลยต้องเตือนกันว่า หมดแล้วหมดเลยนะจ้ะ.... งานนี้ถ้าต้องถ่ายซ่อมหลายหนล่ะก้อ อาจต้องมีการกระโดดลงไปจับปลาในบ่อมาเข้าปล่อยแทน...5555

เปียกกันไปตามๆกัน