 |
|
เรื่องย่อรายการ พาโนราม่า สเปเชียล
ชุด "500 วัน 1500 ไมล์"
ออกอากาศ ทุกวันอังคาร เวลา 20.30 เดือนสิงหาคม 2548
|
ตอนที่ 8 ออกอากาศวันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 2548
เขามองดูความยิ่งใหญ่และความจริงของธรรมชาติบนเส้นทางจากสงขลาถึงสุราษฎร์ธานีด้วยความเข้าใจมากยิ่งขึ้น ไม่มีอะไรทัดทานพลังของธรรมชาติ แหลมตะลุมพุกคือตัวอย่างที่เขาได้สัมผัส รวมถึงที่ดินของแม่สุคนธ์ที่เคยกว้างใหญ่ปลูกมะพร้าวไว้กว่า 3 พันต้น ค่อยๆ กร่อนหายไปเพราะคลื่นลมกัดเซาะหลายสิบปี ทุกวันนี้เหลือเพียง 1 ใน 7 แค่บ้านกับที่รอบๆอีกไม่มากเท่าไหร่ สิ่งเหล่านี้ทำให้เขามองเห็นความต่ำต้อยเล็กน้อยของคนเมื่อเทียบกับธรรมชาติ ในขณะที่ความเจ็บป่วยของร่ายกายยิ่งทวีมากขึ้นกลายเป็นหมอนรองกระดูกสันหลังเสื่อมจนต้องเข้ารักษาตัว
|
 |
|
ตอนที่ 9 ออกอากาศวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน 2548
ความเจ็บป่วยที่หนักหนาขึ้นเรื่อยๆและคลื่นลมแปรปรวนไม่แน่นอน เป็นอุปสรรคที่เดินทางไปพร้อมกับเขาและเรือ และบางครั้งทำให้การเดินทางเป็นไปอย่างยากลำบากยิ่งขึ้น กระทั่งเขาต้องอธิษฐานถึงกรมหลวงชุมพรฯให้หายจากความเจ็บป่วย จนเมื่อพายเรือถึงหาดทรายรี นอนค้างอยู่เบื้องล่างอนุสาวรีย์ท่าน และส่งจิตระลึกถึงตลอดคืน รุ่งขึ้นเมื่อเริ่มต้นพายเรือต่อไปเช่นทุกวัน คลื่นยังแรง ชายฝั่งยังยาวไม่มีอะไรเปลื่ยนแปลง นอกจากเพิ่งรู้สึกได้เมื่อข้ามไปครึ่งวันแล้วว่าอาการเจ็บป่วยที่เป็นมายาวนานหายเป็นปลิดทิ้งเสียแล้วตั้งแต่เมื่อเช้านั้นเอง
|
|
|
ตอนที่ 10 ออกอากาศวันอังคารที่ 15 พฤศจิกายน 2548
เข้าสู่จ.ชุมพร มีความหลากหลายและแตกต่างระหว่างคนกับธรรมชาติ บนเส้นทางไปบางสะพานน้อย มีกำแพงธรรมชาติเป็นหน้าผาสีแดงทอดขนานชายฝั่งเป็นสิบๆกิโลเมตร ขณะที่บางสะพานใหญ่มีท่าเทียบเรือขนส่งแผ่นเหล็กขนาดใหญ่ที่มีกำแพงกั้นคลื่นยาวเหยียดที่สร้างโดยฝีมือมนุษย์ เมื่อมาถึงอ่าวมะนาว ได้พบหมู่บ้านที่มีแต่ชาวยุโรป และยังพบว่าพวกเขาส่วนใหญ่ใช้ชีวิตกับผู้หญิงไทย จนชายไทยแถบนั้นแทบไม่เป็นที่สนใจของผู้หญิงเหล่านี้เท่าใดเลย
|
|
|
ตอนที่ 11 ออกอากาศวันอังคารที่ 22 พฤศจิกายน 2548
ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ เขาได้เห็นมุมมองของความงามที่ต่างจากที่เคยเห็นบนฝั่ง กับแนวเขาสามร้อยยอดที่ทอดยาวสลับซับซ้อน พายวนลอยคออยู่ที่เขาตะเกียบอยู่นานด้วยความรู้สึกอาลัยกับภูเขาลูกสุดท้ายที่จะได้พบบนท้องทะเลอ่าวไทย พายผ่านพระราชวังไกลกังวลด้วยความเคารพอยางสูงสุด แต่แล้วลมหนาวแรกที่พัดผ่านได้หอบกระแสคลื่นและพายุบ้าคลั่งมากั้นให้เขาต้องหยุดพักการเดินทางชั่วคราวที่บ้านแหลม จ.เพชรบุรี
|
|
|
ตอนที่ 12 ออกอากาศวันอังคารที่ 29 พฤศจิกายน 2548
เมื่อพายุเริ่มซา เขาออกพายอีกครั้งจากบ้านแหลม เข้าสู่ทะเลตอนในที่อ่าวแม่กลอง ลัดเลาะเข้าคลองพิทยาลงกรณ์ คลองขุดด้วยแรงคนอายุยาวนานกว่า 50 ปีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเส้นทางขนส่งสัญจรที่สำคัญ และในที่สุดก็มุ่งสู่ปากน้ำสมุทรปราการ พายเข้าอ้อมกอดของแม่เจ้าพระยา เพื่อสิ้นสุดการเดินทางที่สะพานพระราม 8 ที่ซึ่งผู้คนอันเป็นที่รักมากมายรวมถึงภรรยาและลูกๆรอคอยการกลับบ้านของเขา เขาดื่มด่ำกับไมล์สุดท้ายของการพาแม่เที่ยวอยู่ที่กรุงเทพฯไม่นานนัก จึงเริ่มการเดินทางใหม่ แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่า รอดชีวิตจากท้องทะเลอันตรายมามากมาย แต่เกือบต้องตายที่ประตูกั้นน้ำเล็กๆของแม่น้ำเจ้าพระยา เพียงเพราะประเมินกระแสน้ำและน้ำหนักเรือผิดพลาด
|
|
|
ตอนที่ 13 ออกอากาศวันอังคารที่ 6 ธันวาคม 2548
จากไมล์สุดท้ายของการพาแม่เที่ยวซึ่งจบที่กรุงเทพฯ สู่ไมล์สุดท้ายเพื่อพาแม่กลับบ้านเกิดที่เมืองตราด เขาพายเรือไปพร้อมกับการได้ทบทวนเส้นทางตะวันออกที่คุ้นเคย ที่ซึ่งมีเงาของอดีตซ้อนอยู่ตามรายทาง บางปูที่เคยมาเที่ยวกับแม่ ฐานทัพเรือสัตหีบกับกองร้อยลาดตระเวนที่เขาเคยประจำการ คลองขลุงเมืองจันท์บ้านพ่อ เชื่อมติดกับเขาสมิงเมืองตราดบ้านแม่ ภาพชีวิตในอดีตกับการเดินทาง 1,500 ไมล์ทำให้เขามองเห็นความต้องการที่แท้จริงของชีวิตและการเดินทางในท้องทะเลก่อนหน้านั้นได้หลอมละลายความเคียดแค้นชิงชังให้หมดไปนานแล้ว เวลานี้คงเหลือเพียงความเรียบง่ายเป็นสุขของชีวิตตนเองและครอบครัว รวมถึงภารกิจสุดท้าย คือการนำชิ้นส่วนสุดท้ายของพ่อที่เขานำติดตัวไปตลอดการพายเรือ คืนลงสู่ท้องทะเลของเกาะช้างน้อย ให้อยู่คู่กับแม่และธรรมชาติตลอดไป
|
|
|
ตอนที่ 14 ออกอากาศวันอังคารที่ 13 ธันวาคม 2548
เขาพายเรือสู่รอยต่อระหว่างคลองขลุงเมืองจันท์บ้านพ่อ กับเขาสมิงเมืองตราดบ้านแม่ ความผูกพันโหยหาหวนกลับมาอีกครั้ง แต่หลังจากนั้น เขารู้ดีว่าสิ่งที่ต้องทำต่อไปคืออะไร เขาเร่งฝีพายเพื่อไปให้ครบ 1500 ไมล์ที่พรมแดนไทยกัมพูชา แต่ก็ไม่น่าเชื่อที่คนพายเรือมาจนเกือบรอบทะเลไทยอย่างเขา รู้ความเป็นไปของคลื่นลมอากาศกลางทะเลเกือบถ่องแท้ จะมาหลงทางที่จุดสุดท้ายของการเดินทางออกไปไกลถึงเกาะหมากได้
|
|
|
ตอนที่ 15 ออกอากาศวันอังคารที่ 20 ธันวาคม 2548
ในที่สุด เขาก็นำคายัคคู่ใจไปถึงไมล์สุดท้ายที่พรมแดนไทยกัมพูชาได้สำเร็จ แต่ภารกิจของเขาลุล่วงอย่างแท้จริง ก็ต่อมื่อได้นำชิ้นส่วนสุดท้ายของพ่อที่เขานำติดตัวไปตลอดการพายเรือ คืนลงสู่ท้องทะเลของเกาะช้างน้อย ให้อยู่คู่กับแม่และธรรมชาติตลอดไป นับจากนี้ ถ้ามีใครถามว่า เขาได้อะไรจากการเดินทางครั้งนี้ เขาจะตอบว่า ได้พบความหมายของชีวิตในอีกแง่มุมที่ชัดเจนขึ้น ซึ่งก็เพราะมีคนมากมายทั้งครอบครัวและผู้คนรายทางคอยอยู่เบื้องหลังการค้นพบครั้งสำคัญนี้
|
|
|
 |
|
|
|
